According to Karl Lagerfeld I am a XXXXL model

Today's article is an anthem for femininity, a salute towards all these wonderful women, whose body shapes are far from the ones on the runway, an acknowledgement of strength and confidence of ourselves and our feminine bodies. It is also a bit of my own experiences, my own complexes and struggle to fight them. But maybe mainly a firm 'NO' for the feminine model created, my gosh, by fashion designers.

And it all started with an article in a magazine. It was just an ordinary interview with ordinary girls just like me, just like my friends, cousins and colleagues, whose clothing sizes have few more numbers than a 'perfect' 0. The girls were talking about themselves, about how they feel in their own skin, how they are seen in the society, what they hate about the fashion industry and where they shop. And then there was this one question: How does it make you feel that you don't look like

a model...? I paused and never finished reading the article. A few days later, while surfing the internet, my eye was caught by a picture of a normal girl, maybe size 40. She was just called 'The sexiest XXL model'. But wait a minute. Why immediately XXL? Why immediately this stamp? Isn't it a fact that 99,99% of our population has a size and weight higher than a models on the runway? Then why are we the 'aliens' here? Why is nobody calling a runway model 'the XXS model'? Why is model just a model and the size in this case understood by itself? But there is so many other girls with bigger sizes who are also models. Ups, I am sorry, they are 'XXL models'. And what if I feel like a model, but perhaps my waist is the size of a model's hips and I might stretch up till her chest:)?

But what hit me the most in this whole thinking, is the fact that normal women are not existing in a world of high fashion. Models rather look like gorgeous boys and presented, sorry - in hanging clothes which don't encourage me to buy them. Karl Lagerfeld said in one of the interviews that it is all about the clothes. The clothes need to be exposed, not the woman. I don't understand... Then how, on earth, should we - 'mortal women' - imagine this clothes on ourselves?

I am a short woman. Woman with bigger breasts, wide hips and a butt that is sticking out. Today I am proud of my hourglass figure but it wasn't always like that.

My first bra I bought together with my mum when I was 12. I was the first girl in my class, no, in my school who wore a bra. I am not particularly shy or an insecure person, but this really got into me. Boys were laughing and poking me. I stopped wearing light, see through blouses, started to slouch and hide in my own arms. I was ashamed of the looks I got from older boys. I felt different and alone as none of my girlfriends were going through the same experience. My mum always repeated that this is normal and that I was turning into a little woman, but the shame stayed with me for a long time.

My complex of bigger breasts accompanied me for a few years, during which - as a young woman - I was angry and frustrated that my lingerie choices were so limited. It was then when I realised how little our fashion world is prepared for different body shapes, even though I have been passing similarly built women on the streets every day.

I think that I started to accept my body when my brain and thoughts started to catch up with my changing body:). I have turned my ancient complexes into huge advantages. I stopped hiding behind oversized blouses and exchanged them with well-fitted blouses exposing my breasts and waist. And it stayed like this until this day:). Of course, I love when someone asks me if I lost weight, but I am starting to worry when my Tony tells me, that too many exercises will make my butt smaller. Because I like my butt sticking out:). And of course, I have moments when my insecurity comes back and I am frustrated that most of the lingerie shops still don't have my size, but it is getting less and less.

Lets take a look now how the canon of feminine beauty evolved  throughout the centuries. And why, again, basically for hundreds of years more feminine curves were better until maybe 50 years ago?

Gods

They is a saying that woman should be just a bit uglier than an angel. They called the perfect female figure an hourglass: big breasts, small waist, wide hips and bottom. This is how they were showing their gods  - like Venus for example. This symbolized fertility, the ability to give life and good health.

Antiquity

Who hasn't seen the old movies with Cleopatra or Marcus Antonius, where palace parties were reveling almost an obsessive cult of the body. Women were wearing togas, long and flowing down their bodies. The hourglass figure was not the most wanted during this time as breasts were not that interesting, but wide hips remained the symbol of life.

Middle ages

It wasn't  called the dark time without a reason. Women were covered with meters of heavy and covering dresses. They lost their curves too due to harder physical work and the fasting a prescribed by the church:). Nevertheless, they were still trying to expose their curves using corsages.

Renaissance

The cult for feminine curves came back into its full glory. Full shapes, proudly exposed cleavage, extra pillows underneath the skirt for some extra cm over the hips (you see, and you are worried about your own hips:)) and slow movement of the hips from left to right. We know the renaissance from the Rubens paintings. You remember?

XVII, XVIII and XIX century

Many wars made women taking care of the household once again. The canon of the female beauty transformed once more and changed into rather slim bodies. But I believe it was more due to the difficult situation than to good taste:).

XX century and Coco Chanel

The first world war made women sacrifice even more. They cut their long hair, put trousers on and lost a big part of modesty. The emancipation movement allowed women for the first time to say what they want and more importantly wear whatever they want and give their actual own opinion of what the beauty of a woman is. They were not only sitting at home, but more and more often they left their houses. XX century is a time of Moulin Rouge and Coco Chanel who came on the fashion stage with a few very revolting ideas. First sunbathing suit, first masculine suits for women, first daily make up. She set femininity free in its real form. She helped women breathe and expres their style.

XXI century

And today? Today we remain in the belief that if you don't have size 0, you cannot wear the hottest fashion items, and 'the dictator' fashion kills a healthy and normal physical aspect of a woman body. Constant rankings of what is the hottest, who is the most beautiful and the sexiest one, surrounds us everyday.

But I think that the never-ending fight with extra kilograms, counting calories, testing a miracle diet and taking away our daily pleasures such as chocolate:) cannot be the picture of a women we would leave for next generations. That is why whenever I still see how many great and strong, self confident women we have around, I am happy to be part of them. Because we - women - rule this world, fighting everyday with the wrong female image portrayed in the magazines, Mega Fox in Transformers. With all our curves we create our own rules of beauty. Not Karl:).

Dzisiejszy post to hymn dla kobiecości, to ukłon dla tych wszystkich cudownych kobiet, których kształty dalekie są od tych na modowych wybiegach, to podziekowanie, za wytrwałość i pewność siebie oraz swojego kobiecego ciała. To też trochę własnego doświadczenia, własnych kompleksów, własnego zwalczania ich. Ale może i przede wszystkim to stanowcze NIE dla modelu kobiety, kreowanego, o zgrozo, przez modowych projektantów!

A zaczęło się od artykułu w jednej z gazet. Wywiad z normalnymi dziewczynami, takimi jak ja, takimi jak moje przyjaciółki, kuzynki i znajome, których od "perfekcyjnego" rozmiaru 0 dzieli kilka grubszych cyferek. Dziewczyny opowiadały o sobie, o tym jak się czują w swojej skórze, jak są odbierane przez społeczeństwo, co je wkurza w modzie, gdzie robią zakupy. I wtedy padło pytanie: Więc jak radzisz sobie z tym, że nie masz figury modelki... ? Zatkało mnie, a do artykułu już nie wróciłam. Kilka dni później błysnęły mi w internecie zdjęcia również normalnej dziewczyny, która mogła nosić rozmiar L. Właśnie została okrzyknięta najgorętszą modelką XXL. Ale jak to? Zaraz zaraz. Dlaczego od razu XXL? Po co zaraz ta łatka? Czy aby nie 99.99% społeczeństwa ma wagę i rozmiar większy od tego na wybiegach? Dlaczego więc to z nas robione jest UFO? Dlaczego nikt wybiegowych modelek nie nazywa modelkami XXS? Dlaczego modelka to po prostu modelka i od razu myślimy o rozmiarze zero, jakoby samo przez się? Ale modelkami są też dziewczyny o większych rozmiarach. O nie przepraszam, są to wtedy modelki XXL. A może ja sama czuję się jak modelka, choć moja talia ma pewnie wymiar bioder modelki, a wzorstem sięgałabym jej popiersia?:)

Ale uderzyło mnie niezmiernie to, że normalne kobiety, w świecie mody nie istnieją. Modelki wyglądają raczej jak śliczne chłopczyki, a prezentowana, a raczej wisząca odzież, w niczym nie zachęca mnie do zakupu.  Karl w jednym z wywiadów powiedział, że to ubranie ma być wyeksponowane, a nie kobieta. Ale jak to? Przecież to my, normalne kobiety, mamy nosić te sukienki... Jak mamy więc je sobie wyobrazić na zwykłych "śmiertelnikach"?

Jestem kobietą niewysoką, posiadam bujny biust, szerokie biodra oraz wystającą pupę. Dziś cieszę się ze swoich kształtów klepsydry, ale nie zawsze tak bylo.

Swój pierwszy stanik kupiłam razem z mamą w wieku lat 12. Byłam pierwszą dziewczynką w klasie, ba, w szkole, która zaczęła nosić biustonosz. Nie jestem osoba szczególnie wstydliwą, ani przejmującą się opinią rówieśników, ale pamiętam, że to uderzyło mnie mocniej niz wszystko inne. Chłopcy śmiali się, wyciągali mi ramiączka, "strzelali" tylnymi sprzączkami. Przestałam nosić bluzki jasnego koloru, zaczęłam się garbić, kulić ramiona. Wstydziłam się spojrzeń. Czułam się inna i osamotniona, nie miałam żadnej koleżanki, z którą mogłabym to razem przejść. Mama powtarzała, że to wszystko jest naturalne i zmieniam sie w mała kobietkę, ale wstyd pozostał.

Swój kompleks większego biustu ciągnęłam przez dobrych kilka lat, a jako młoda kobieta denerwowałam się faktem, że swoją bieliznę mogę wybierać spośród bardzo okrojonego asortymentu. To samo było ze strojami kąpielowymi. Wtedy to zauważyłam jak kiepsko nasza moda jest przygotowana na po prostu kobiece kształty, chociaż tak wiele podobnie zbudowanych kobiet mijałam codziennie na ulicy.

Myślę, że zaczęłam akceptować swoje ciało dopiero wtedy, kiedy po prostu zaczęłam dojrzewać również psychicznie. Swój odwieczny kompleks chciałam zamienić w swój największy atut. Zamiast chować się pod obszernymi bluzkami, zaczęłam wybierać te bardziej dopasowane, podkreślające talię, eksponować pupę oraz nogi. I tak zostało mi do dziś:). Owszem, lubię gdy ktoś powie mi, że schudłam, ale zaczynam się poważnie martwić, kiedy mąż mi mówi, że pupa mi zmalała od ćwiczeń z Chodakowską. Bo ja lubię swoją pupę:). Mam w dalszym ciągu momenty, kiedy czuję że się garbię albo ogarnia mnie frustracja ilekroć większość sklepów bieliźnianych wciąż nie ma większych rozmiarów, więc szukałam ich tak długo aż i je znalazłam:)znalazłam. Zamiast wzdychać do kształtów, których nigdy nie będę miała, zaakceptowałam je.

Ale przyjrzyjmy się teraz jak zmieniał się kanon kobiecego piękna poprzez stulecie. I dlaczego, na Boga, praktycznie przez setki lat wychwalane były bujne kształty, aż do jakieś 50 lat temu?

Bogowie

Mówiło się, że kobieta my być nieco brzydsza od anioła. Za idealną sylwetkę uważało się figurę klepsydry: bujny biust, szerokie, obfite biodra, wąska talia. Tak prezentowane były boginie, jak chociażby Wenus. Tak zbudowana kobieta świadczyła o płodności, możliwości dawania życia, była okazem zdrowia.

Starożytność

Któż nie widział starych filmów o Kleopatrze czy Marku Antoniuszu, gdzie huczne zabawy odkrywaly wręcz obsesyjny kult ludzkiego ciała. Kobiety nosiły cudowne togi, które miały opływać ich kształty i wzbudzać powszechny zachwyt. Co prawda figura klepsydry nie była uznawana za idealną, biust nie był na tyle interesujący co właśnie szerokie i pełne biodra. Do tego złote pukle włosów, oliwkowa cera.

Średniowiecze

Wraz z nadejsciem ciemnych czasów, kobieta została okryta wieloma pokładami materiału. I choć schudła od ciężkiej pracy i kościelnego postu:), w dalszym ciągu panie podkreślały swoje talie gorsetami.

Renesans

W tym okresie kult kobiecego ciała przeżywał swój rozkwit na nowo. Pełne zmysłowości ksztalty, dumnie eksponowane dekolty, wszywanie poduszeczek pod obftie spódnice dla dodania centymetrów w biodrach (a Ty martwisz się o swoje:)) i cieszyły się, gdy suknia bujała się z prawa na lewo przy delikatnym ich  kołysaniu. Kobiety renesansu znamy również ze słynnych już portretów Rubensa. Rubensowe kobiety, pamiętasz?

XVII, XVIII i XIX wiek

Liczne wojny sprawiły, że kobiety zajęły się na nowo domem oraz pracą fizyczną. Kanon idealnego kobiecego ciała raz jeszcze przeszedł transformację i zmieniło się w bardziej smukłe i wiotkie, ale raczej za sprawą sytuacji gospodarczej, aniżeli gustów. 

XX wiek i Coco Chanel

Pierwsza wojna światowa wymogła jeszcze większe poświęcenia wśród przedstawicielek płci pięknej: tym razem obcięły włosy, włożyły spodnie i nosiły się typowo po męsku,

Aktywny ruch emancypacyjny umożliwił im nareszcie nie tylko prawo do wyrażania własnego zdania, ale także prawo do ubierania się i eksponowania swoich poglądów także na temat tego, jak powinna wyglądać kobieta. Krótkowłose piękności nie siedziały jednak tylko w domu, mając na głowie całe gospodarstwo: lata 20. XX wieku to czas gorących kabaretów, Moulin Rouge, rozbuchanego erotyzmu i sztuki scenicznej, którą współtworzyły (nie tylko swoimi ciałami) kobiety.

To także czas słynnej Coco Chanel i jej rewolucyjnych pomysłów na damską modę: pierwszego stroju kąpielowego, pierwszych męsko-damskich strojów dla kobiet, mocnego makijażu, podkreślania urody twarzy i sylwetki. To ona uwolniła piękną, do tej pory skrywaną przez wieki kobiecą sylwetkę spod ciężaru ciężkich sukien, pozwalając nareszcie oddychać samym kobietom, jak i ich wizerunkowi.

XXI wiek

A dziś? Dziś utrwala się nas w przekonaniu, że jezeli nie masz rozmiaru zero, nie masz szans na najnowsze trendy, a dyktat mody zabija zdrowe spojrzenie na fizyczny aspekt kobiecej sylwetki.

Najgorsze są jednak dla nas, zwykłych kobiet, rankingi piękności, które powstają co rusz w każdym piśmie: jesteśmy bombardowane kolejnymi „najseksowniejszymi” i „najpiękniejszymi”.

Nigdy niekończąca się walka o nadprogramowe kilogramy, liczenie kalorii, testowanie diet cud, odmawianie sobie przyjemności, nie może być tym co po sobie pozostawimy następnym pokoleniom. Dlatego jak widzę tak wiele silnych i po prostu pewnych siebie babek - aż się serce raduje. Bo to my rządzimy światem, odpieramy na co dzień te kolorowe czasopisma, wyłączamy Megan Fox - i tak nie lubię Transformera:) - i z piersią do przodu oraz bujnym krokiem naszych krągłości tworzymy własny kanon piękna. Nie żaden Karl:)

White shirt doesn't have to be boring

I have kept a white shirt in the wardrobe, as probably most of us, mainly for school ceremonies and business meetings with a strict office dress code. Since not so long, it became my morning rescuer, where my creativity equals zero,  the grey shades through the window remain without change and I want to look elegant and classical, but in my head I only have one sentence: I have nothing to wear:).

A white shirt is always a good idea, ladies. By playing with accessories and different skirts or trousers, we can create a few different outfit versions of still the same white shirt, which will be perfect for different occasions.

A shirt is elegant on its own. A collar, cuffs and decorative buttons. I love its simplicity and its possibility of looking very elegant in one minute and in the other - just by adding jeans and a blazer - we get a more loose nonchalance effect.

White shirts are perfect not only for an office work or a study at the university. Absolutely not. A shirt, regardless of its colour, can be worn just at home, for a meeting with friends, to the cinema or on a date. You just need to take care of a 'fitting to the occasion' setting and you will never have to worry that you look too elegant. But even if, would it be so bad:)?

To remember:

1. Underneath the white shirt wear underwear in a nude colour - it saves us worries that something shines through.

2. A white shirt should be crystal white - not greyish or beige.

 3. If you have bigger breasts - just like me - remember to check if the buttons on the level of your breasts is not opening. You can then easily save yourself the embarrassment of walking in the office with your bra out, just like it happened to me:).

And below you can find my 3 outfit proposals, which I believe will save my ass more than once in the morning, because a white shirt doesn't have to be boring:). Don't forget to share your ideas:)

***

Białą koszulę, jak pewnie wiele z nas, trzymałam w szafie na uroczystości szkolne czy spotkania
zawodowe o określonym - biurowym - dress codzie Od niedawna jednak jest moim wybawieńcem na poranki, kiedy moja kreatywność sięga zeru, niezmienne szarości za oknem nie wyglądają zbyt zachęcająco, a ja chcę wyglądać klasycznie i elegancko, ale w głowie mam tylko jedno zdanie: Nie mam się w co ubrać:).

Biała koszula jest zawsze dobrym pomysłem, dziewczyny. Bawiąc się dodatkami i "dołem" czyli spódnicą bądź spodniami, możemy stworzyć kilka wersji wciąż tej samej koszuli, ale nadających się na kilka okazji i dający efekt jakbyśmy stały przed lustrem dobrych kilka godzin, skrupulatnie się szykując:).

Koszula sama w sobie jest elegancka. Kołnierzyk, mankiety, ozdobne guziki. Uwielbiam i cenię sobie jej prostotę oraz możliwość stworzenia stroju bardzo eleganckiego, ale już po założeniu do nich jeansów i blezera otrzymujemy efekt bardziej na luzie, nonszalancki i niezobowiązujący.

Biała koszula nadaje sie nie tylko do biura, zajęcia na uniwersytecie czy pracy w banku. O nie nie. Koszulę, w jakimkolwiek kolorze, możemy nosić po domu, na spotkania ze znajomymi, do kina czy na randkę. Trzeba tylko zadbać o odpowiednią oprawę i nigdy nie będziemy czuły się za bardzo eleganckie do okazji. Ale czy byłoby to coś złego, nawet jeśli:)?

Do zapamiętania:

1. Najlepiej założyć pod spód bieliznę w kolorze cielistym - nie będziesz się musiała martwić, że cokolwiek prześwituje.

2. Biała koszula powinna być śnieżnobiała - nie szara czy beżowa.

3. Osoby z większym biustem - tak jak ja - przymierzając koszulę powinny zwrócić uwagę czy guziki na samym biuście się nie rozchodzą bądź same nie rozpinają. Może Ci to zaoszczędzić wstydu paradowania ze stanikiem na wierzchu - tak jak to przydarzyło się mnie:).

A poniżej już pokusiłam się o przygotowanie 3 zestawów, które myślę, że niejednokrotnie poratują mnie o poranku, bo biała koszula wcale nie musi być nudna:). Dajcie koniecznie znac jakie są Wasze pomysły:).

1. Girly / Dziewczęco

Yes, I could just create a school uniform. I have nothing against uniforms, but this time I wanted a bit different effect. Therefore, instead of a pencil skirt, I have chosen something more fun, girly and flirty. This jacquard, circle cut skirt has something from a fairy lady and that is why I love it:). To make sure it is not too boring and plain, I have added, just around me neck, a black bow. This composition is perfect for a date, cinema evening or any family event.

Owszem, mogłam stworzyć z tego prawdziwy mundurek do szkoły. Nie mam nic przeciwko mundurkom, ale wolałam uniknąć tego efektu i zamiast ołówkowej spódnicy, dodałam trochę dziewczęcości i zabawy. Ta żakardowa, szyta z koła spódnica ma w sobie coś z Calineczki i dlatego ją uwielbiam. Żeby nie było nudno przy szyi, zawiązałam aksamitną wstążeczkę. Strój ten nadaje się na randkę, kina czy rodzinną uroczystość.

2. To the office / Do biura

Navy blue jacket, white shirt, jeans, high heels and clutch is a set I could wear every single day. Okay, maybe with a break for a skirt or dress:). How much I love this simple, uncomplicated outfits, where the only stronger accents are the colour of my lipstick and high heels. Showing up like this to work or school will turn some heads for sure :). 

Granatowa marynarka, biała koszula, jeansy, szpilki i kopertówka to zestaw, który mogłabym nosić codziennie. No może z przerwą na jakąś sukienkę czy spódniczkę:). Jak ja uwielbiam takie proste, nieskomplikowane zestawienia, gdzie najmocniejszym akcentem są usta, kopertówka i szpilki. Tak ubrane możemy spokojnie zadawać szyku w pracy czy na uczelni, choć ja chętnie wybrałabym się tak nawet na spacer berlińskimi ulicami:).

3. Evening meeting with friends / Spotkanie ze znajomymi wieczorową porą

Who said that a white shirt isn't perfect for meeting with your friends during the weekend, for the cinema or just for a pizza and game night? Leather leggings, a belt highlighting the waist, a colourful shawl and killing lipstick and heels, are all what we need to have fun and feel amazing in our clothes:).

Kto powiedział, że biała koszula nie nadaje się na weekendowe spotkania ze znajomymi, wyjścia do kina czy pizzę? Skórzane legginsy, pasek podkreślający talię, kolorowa chusta, szpilki i zabójcza szminka - to wszystko czego potrzebujemy by dobrze się bawić i czuć we własnych ubraniach.

Just Sunday

The just ending weekend belongs to the ones "on the road". Berlin - Toruń - Berlin, birthday party of my 3 years old niece including dancing and playing hide and seek, a long night of chat with my mum and a real Polish breakfast is the recipe for a perfect weekend:). And all this in only 36 hours.

 

But a long travel also means kilometers of great music, catching up with reading and sleeping:). And just now ordered pizza, enjoying my favourite arm chair and tea with honey:).

 

It was a good weekend.

 

Mijający już weekend należał do tych "w trasie" :). Berlin - Toruń - Berlin, impreza urodzinowa

mojej kochanej trzyletniej bratanicy połączona z tańcami i zabawą w chowanego, nocne pogaduchy z mamą oraz prawdziwe polskie śniadanie to przepis na cudowny weekend:). I to wszystko w 36 godzin. 

Ale długa podróż to też kilometry pełne muzyki, nadrabiania zaległości w czytaniu oraz spaniu:). A teraz zamówiona pizza, okupowanie ulubionego fotela i herbata z miodem:).

 

To był dobry weekend.

What makes me feel like milion $$$?

Not so long ago, I have treated myself with the movie 'Pretty woman'. Like always, the cult scene of Julia Roberts' shopping tour on Rodeo Drive in Beverly Hills and her wonderful transformation, made my heart stop and I felt an urge to wear my best dress and go for a walk on the Berlin streets. Of course the minus temperature immediately cooled me down:)

I could watch this part over and over, be inspired and stunned every time by her graceful walk back to the hotel. She looked stunning and I can bet, this is how she felt to. I then started to wonder, what makes us feel like a million $$$?

Because of the upcoming weekend and more time to take care of ourselves, I have collected the points which make me feel like that.

Nie tak dawno skusiłam się na powtórkę Pretty woman. Jak zawsze już, kultowa scena zakupów na Rodeo Street w Beverly Hills oraz jej cudowna przemiana, sprawiły, że zapragnęłam wdziać się w kobiecą sukienkę i przejść sie ulicami Berlina. Minusowa temeperatura szybko jednal ostudziła mój zapał:).

Julia Roberts wygląda tak kobieco, kiedy poruszając się z niezmierną gracją wraca do hotelu. Wyglądała oszałamiająco i na pewno tak też się czuła. Zaczęłam się więc zastanawiać co sprawia, że ja sama czuje się jak million dolarów?

Z okazji nadchodzącego weekend, kiedy to mamzy zawsze więcej czasu, by o siebie zadbać, przygotowałam moją listę

1. Dresses

There is nothing else like dresses to make me feel absolutely fabulous. I love their elegancy and ultra feminine cuts. From time to time I like to 'go crazy' and wear a dress with a little split in the front or in the back and a little deeper V shape cleavage. Yes, I am aware that not every woman loves wearing dresses, but you can't just disagree that wearing a dress changes not only the way we look but also the way we walk. Like by the touch of a magic wand, we straighten up, our moves are more graceful and elegant. Just like real women:).

W niczym nie czuję się fantastyczniej aniżeli w ultra kobiecych sukienkach. Cenię sobie ich elegancję, dopasowany krój. Od czasu do czasu 'zaszaleję' z  małym peknięciem 'na nogę' oraz nieco głębszym dekoltem w literę V - jak ta poniżej. Nie wszystkie kobiety szaleją za sukienkami w równej mierze co ja, ale nikt chyba nie zaprzeczy, że wkładając sukienkę zmieniami nie tylko to jak wyglądamy, ale również to jak się poruszamy. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, stajemy się bardziej wyprostowane, poruszamy się z gracją i wdziękiem. Jak prawdziwe kobiety:).

2. Hair

There is barely a morning when I wake up with perfectly styled hair, but I found an easy and fast solution to it. When my naturally curly hair refuse to cooperate with me, I am using a ceramic round hair iron for some of the hair lines, brush them with just fingers, spray them with a bit of hair spray and I am ready to go.

Since I decided to take care of my hair a bit more - rare hair colouring, a weekly mask and wonderful tablets Hair Vitapil recommended by my hairdresser - I am starting to notice a difference - they shine more and are definitely longer and thicker.

Choć nie zawsze poranek wita mnie świetnie ułożonymi włosami, znalazłam na nie prosty i szybki sposób. Kiedy moje naturalnie kręcone włosy po prostu ze mną nie współpracują, podkręcam poszczególne pasma na grube okrągłe żelazko, przeczesuję je palcami, trochę lakieru i gotowe.

Odkąd zaczęłam bardziej o nie dbać - coraz rzadsze farbowanie, cotygodniowe maski, olejowanie i cudowne tabletki Vitapil na odbudowę włosa, które poradziła mi moja fryzjerka - zaczynam zauważać, że bardziej się błyszczą i jest ich jakby więcej.

3. Nails

My mum has always repeated that every woman should always take care of her hands and nails. And yes, when my nails are done I always have so much more energy:). In the beginning I was just using a normal nail polish, but since I was introduced to hybrids, it revolted my life:). Nothing is breaking, nothing is fading, nothing is chipping for a more than a good week.

I also used to go to my lovely cosmetician, but since I started to travel like crazy, I invested in a small home hybrids kit.

Moja mama zawsze mi powtarzała, że kobieta powinna mieć zawsze zadbane dłonie i paznokcie. Pomalowane paznokcie dodają mi energii:). Kiedyś malowałam je zwykłym lakierem, ale odkąd odkryłam hybrydę, zmieniło to moje życie:). Nic się nie łamie, nic się nie odpryskuje, nic się nie zmywa przez conajmniej dobry tydzień.

Zabieg u mojej ukochanej kosmetyczki był moim osobistym rarytasem, ale odkąd zaczęłam wiele podróżować, zainwestowałam w mały domowy zestaw do manicure hybrydowego.

4. Lipstick

Coco Chanel used to say: If you feel unhappy, put a lipstick on and attack. I couldn't agree more, because even when I don't feel like taking time to put perfect make up on, my lipstick is always on. It also became my signature:)

I would love that someone would have introduced me to a lip pencil years ago. I have learned only a few months ago that something like this exists and since then, we never part:). Lip pencil not only allows me to perfectly contour my lips, but it is also a great filler and base for the actual lipstick. Thanks to this, it stays on all day long.

The same as nail polish, lipsticks give me energy, self confidence and a bit of flirtation:).

Coco Chanel lubiła powtarzać: 'Jeżeli czujesz się dziś niewystarczająco atrakcyjnie, nałóż szminkę i atakuj.' Nie mogłabym się bardziej z tym zgodzić, bo choć nie zawsze mam ochotę na misternie wykonany makjiaż, to usta już tak i pomału stają sięmoją wizytówką:).

Chciałabym by ktoś pokazał mi do czego słyży konturówka wieki temu. Odkryłam ją niestety dopiero miesiąc temu, ale już się z nią nie rozstaję. Konturówka nie tylko ładnie obrysowuje moje usta, ale również przedłuża czas utrzymywania się samej pomadki.

Tak samo jak pomalowane paznokcie, tak samo pomadka, dodaje mi energii, pewności siebie oraz nieco kokieterii:).

5. Perfumes

How many times I almost stopped on the street, because the woman passing by, smelled so good. I have been searching my own scent for a few years now but today I am faithful to a few: Green Tea Elisabeth Arden, Cool Water Davidoff, Love Chloe and Miss Dior by Dior.

Where to spray? On a base of the neck, behind the ears, on a wrist, on cleavage, on clothes.

Ileż to razy aż zatrzymałam się na ulicy, bo przechodząca obok kobieta pachniała cudownymi perfumami. Swojego zapachu szukałam dość długo, ale dziś niezmiennie zataczam koło pomiędzy Zieloną herbatą Elisabeth Arden, Cool Water Davidoff Love Chloe oraz Miss Dior.

Miejsca do spryskania: nadgarstki, mały punkt tuż za uszami, dekolt, ubrania.

6. Body care.

Okay, this is the point I am still working on, but since I have heard a sentence that our body is a place where we live our whole life and we should be good for it, I am making sure I don't forget to cream it everyday.

Okay, jest to punkt, nad którym jeszcze pracuję, ale odkąd usłyszałam pewne zdanie staram się codziennie o to dbać. Otóż nasze ciało to miejsce, w którym mieszkamy przez całe nasze życie. Powinniśmy więc być dla niego dobrzy, a codzienne nawilżenie powinno byc podstawą.

7. Thin panties

Wearing thin panties, even in the winter, was one of the things my mum taught me. She said that no matter what, a woman's legs should be always visible through the panties. Instead of covering them with high DEN, they should be exposed and highlighted by a panty no thicker than 30 DEN. Yes, I am as guilty as you are, as sometimes I wear something thicker, but when I am wearing a more elegant dress, there is no point of discussion:).

Zakładania cienkich rajstop, nawet zimą, nauczyłam się od mojej mamy, która zawsze mówiła, że nogi powinno być zawsze widać. Zamiast więc zakrywać je grubymi rajstpami, 30 DEN powinno być maksymalną grubością. Owszem, czasami skusze się na nieco grubsze, ale do sukienki, nieco bardziej eleganckiej, cieniutie rajstopy to samo przez się.

January recap

This first month of the year was an accumulation of all firsts. First legal steps towards opening my company, first test article for the magazine written and sent, first designs, first visit of my friend Remco in Berlin.

January - yes, it was a very long month - but how much I love this month. Not only because I have birthday:), but also because it is snowing, the evenings are long, cinema is full of great movies, I can still pretend it is too cold to go jogging and wearing fluffy socks, pyjamas and blankets all at the same time is still acceptable:).

The best movie of the month: La La Land

The best surprise/not surprise of the month: Remco in Berlin

The best book of the month: Albums with personal style of Grace Kelly, Sophia Loren, Audrey Hepburn and Brigitte Bardot.

Ten pierwszy miesiąc nowego roku był kumulacją wszystkiego pierwszego. Pierwszy legalny krok w kierunku otworzenia mojej małej firmy, pierwszy testowy artykuł do magazynu napisany i wysłany, pierwsze projekty, pierwsza wizyta Remco w Berlinie.

Styczeń - owszem, niezwykle długi miesiące - ale jakże ja uwielbiam go. Nie tylko dlatego, że mam urodziny:), ale również dlatego, że zazwyczaj pada śnieg, za oknem jest biało i puchowo, wieczory nadal są długie, kino jest wypełnione po brzegi świetnymi filmami, mogę w dalszym ciągu udawać, że jest za zimno na bieganie, a zakładanie pluszowych skarpetek, piżam i koców w tym samym czasie jest w dalszym ciągu akceptowane:).

Najlepszy film miesiąca: bezsprzecznie La La Land

Najlepsza niespodzianka/spalona niespodzianka: wizyta Remco w Berlinie

Najlepsza książka miesiąca: Albumy z personalnym stylem Grace Kelly, Sophii Loren, Audrey Hepburn oraz Brigitte Bardot

Berlin still so colourful./Berlin nadal taki kolorowy.

Never ending list of books to read:)/ Niekończąca się lista książek do przeczytania:)

Long evenings push me to clean my wardrobes, buy new bags and drink a lot of tea:)/ Długie wieczory wręcz zmuszają mnie do uporządkowania moich szaf, kupienia nowej torebki oraz picia hektolitrów herbaty z cytryną:).

1.Favourite work outfit. 2.New nails polish. 3.Drawing. 4.Favourite socks./ 1.Ulubiony zestaw do pracy. 2.Nowy kolor lakieru. 3.Rysowanie. 4.Ulubiona para skarpetek.

My husband loves to surprise me... Venice/ Mój mąż kocha mnie zaskakiwać... Wenecja

While waiting for spring/ W oczekiwaniu wiosny...